| 2 | Prolog

Dwa lata liceum mijają w mgnieniu oka. Przez ten czas nie pracowałam w firmie, ponieważ za bardzo wzbudzała we mnie wspomnienia. Wyrzucenie Zachary’ego przez okno jeszcze przez wiele nocy powracało do mnie w snach, a psychiatra nic nie mógł na to poradzić. Przeszłam długą drogę, ale mi się udało i jestem gotowa wrócić do pracy.

Pcham wielkie wejściowe drzwi i powoli kieruje się korytarzem do windy, na którą i tak zawsze długo się czeka. Gdy w końcu przyjeżdża, wysiada z niej młody chłopak nieco podobny do Pickera, ale zdecydowanie od niego młodszy. Prawdopodobnie to ten stażysta na miejsce Adagio.

- Hej. Ty pewnie jesteś Taylor. Dyrektor Ralph kazał mi po Ciebie zejść. - mówi z uśmiechem i zatrzymuje dźwig osobowy przed odjazdem. - Zapraszam. - wskazuje i wciska guzik z numerem 20, czyli tam gdzie jest biuro moich rodziców.

- Nie wiem po co on to robi. Jestem już dorosła. Skończyłam w zeszłym tygodniu liceum. - oznajmiam, przewracając oczami.

- Nie wiem po co. - odpiera, patrząc ciągle na mnie. - Tak w ogóle to jestem Robbie Dean. - wyciąga do mnie rękę.

- Taylor Palumbo, ale to zapewne już wiesz.  - ściskam jego dłoń. - Miałam kiedyś chłopaka o imieniu Robbie… - przypomina mi się Picker, który zachował się jak totalny dupek. Nigdy więcej go nie spotkałam, co może i lepiej.

- Serio? Widocznie coś ciągnie Cię to imię. - żartuje, ale mnie to nie śmieszy. - Właściwie to w papierach mam James, ale nie podoba mi się. Z resztą od dawna tak mnie nazywają. Po prostu, Robbie Dean. - dodaje z powagą.

Winda zatrzymuje się i wysiadamy.

- Dzięki, ale dalej trafię już sama. - posyłam mu delikatny uśmiech i ruszam korytarzem.

- Na pewno? Słyszałem, że masz lęk wysokości… I nie lubisz jedenastego piętra… - kroczy tuż obok.

- Za dużo słyszałeś. - mruczę pod nosem. - Może i mam, ale spokojnie, poradzę sobie. - zbywam go i zatrzymuje się przed biurem taty.

- Przykro mi, ale taki mój obowiązek, mała błyskawico. - wzrusza ramionami i otwiera mi drzwi.

Zdecydowanie za dużo mu powiedzieli. Małą błyskawicą nazywały mnie tylko cztery osoby: mama, tata, Robbie i Zach, z czego Ci dwaj usłyszeli to kiedyś przypadkiem. Robbie podczas obiadu z moją rodziną, Zach w pracy. Teraz zapewne już każdy o tym wie. W końcu przez dwa lata wiele się zmieniło. Oby tylko te zmiany były pozytywne.

---

I tak oto zaczyna się druga część...

Nate i Justin oczywiście jeszcze się pojawią, jednak główny wątek będzie dotyczył Taylor i Robbiego Deana.

Zapraszam na kolejne rozdziały codziennie o 8:00.

XOXO

Wiki R5er