| 4 | 3

- Tay, proszę. - Rena podaje mi szklankę wody, gdy tylko otwieram oczy i podnoszę do pozycji siedzącej.

Upijam łyk wody i rozglądam się po pomieszczeniu. Wszyscy moi bliscy patrzą na mnie zmartwieni.

- Ktoś zadzwonił, a potem zemdlałaś. - zaczyna Nate, siadając obok i głaszcząc mnie po ręce. - Pamiętasz co ten ktoś Ci powiedział? Musiał Cię tym zdenerwować... - kontynuuje.

- Nathan, daj jej odpocząć. - wtrąca się Picker.

- Robbie... On... - próbuję jakoś logicznie skleić zdanie, ale nie umiem. Za bardzo się o niego martwię.

- Co Robbie? - pyta Justin, przysiadając na podłodze przy kanapie.

- Jest w szpitalu. - odpieram, a moja matka łapie się za serce i opada na fotel.

- Meredith! - ojciec od razu podbiega do niej i wachluje. - Wody! Przynieście jej wody!

Justin zrywa się z miejsca, a Re i Nate obejmują mnie mocno.

- Nic jej nie będzie, Tay. Uspokój się. - Sais szepcze mi do ucha.

- Nie chcę nic mówić, ale tam ktoś jest. - wskazuje Picker. Wzrok wszystkich zwraca się w stronę okna. Czyjeś wielkie, obłąkane oczy wpatrują się w nas, a konkretnie we mnie.

- Boję się... - zwracam się do Nate'a.

- Nie masz czego. Jesteśmy tu z Tobą. - cmoka mnie w czoło i rusza w stronę okna. Ściąga wszystkie rolety i odwraca się do nas. - I już, po sprawie.

W międzyczasie ojciec pomaga mojej mamie wrócić do siebie.

- Jak to Robbie? Co mu się stało? - pyta już spokojna.

- Nie wiem. Nie powiedzieli mi. Mam przyjechać do szpitala. - odpowiadam i wstaję z miejsca. - Robbie, zostańcie z Reną z dziećmi. Tato, odwieź mamę do domu. Nate i Justin, jedziecie ze mną. - zarządzam i zaczynam się ubierać do wyjścia.

- To zbyt niebezpieczne, Tay. Ktoś Cię obserwuje. - Nate chwyta nie za ramiona.

- Ty nic nie rozumiesz! Gdyby to chodziło o Lizę od razu byś ruszył, nawet gdybyś miał zginąć! Jesteś cholerny, samolubny i nie nadajesz się na przyjaciela! - wyszarpuję mu się i wychodzę.

Wsiadam do auta, a na miejsce pasażera ładuje się Justin.

- Też tego nie pochwalam, ale nie puszczę Cię samej. - oznajmia i zapina pas.

Przekręcam kluczyk w stacyjce i chcę ruszać, gdy na drogę wybiega Nate.

- Przepraszam Tay! - woła i kładzie rękę na bocznej szybie. - Jadę z Wami. - dodaje i chwilę później odjeżdżamy we trójkę.

Wpadam do izby przyjęć i pytam recepcjonistki o Robbiego. Kieruje mnie do sali pooperacyjnej. Docieram pod wskazaną salę i kładę rękę na szybie. Nie mogę do niego wejść. To jeszcze nie czas.

- Pani Dean? - pyta wysoki lekarz, patrząc na mnie.

- Tak. Co z nim? - pytam od razu.

Czuję jak Nate obejmuje mnie w ramionach.

- Nie najlepiej. Od świadków wydarzenia dowiedzieliśmy się, że miał wypadek, a sprawca zdarzenia zamiast mu pomóc, zaatakował go z nożem. Doznał poważnych obrażeń. Zrobiliśmy co w naszej mocy, ale to najbliższa doba jest decydująca. - odpowiada.

Osuwam się na kolana i chowam twarz w dłonie. Łzy spływają po mojej twarzy strumieniami, rozmazując makijaż.

- Możemy go zobaczyć? - słyszę głos Justina, przebijający się przez melodyczny głos Nate'a, który stara się mnie uspokoić.

- Tak, ale tylko na chwilę. I weźcie to. - podaje Muncy'emu trzy fartuchy ochronne. - Dosłownie pięć minut i pojedynczo. - dodaje i rusza korytarzem dalej. Zapewne ma więcej pracy niż nam się wydaje.

Justin pierwszy rusza do sali, podczas gdy Nate dalej trzyma mnie w ramionach i uspokaja.

- Będzie dobrze, Tay... Robbie jest silny... W końcu jest detektywem, nie? Da sobie radę... - głaszcze mnie po włosach.

Pięć minut później, pomimo zaleceń lekarza, Nate wchodzi ze mną. Być może dalej się o mnie boi.

Dzisiejszy dzień był trudny.

Siadam przy łóżku męża, chwytam go za rękę i całuję w polik. Nic nie mówię, po prostu patrzę.
- Tay, zobacz. - Nate podaje mi pojemnik z rzeczami, które Robbie miał przy sobie.

- To jego rzeczy! - biorę pudełko do rąk i ostrożnie otwieram.

Wyjmuję obrączkę Robbiego i zakładam mu ją. Jak śmiali mu ją zdjąć? Moją uwagę przykuwa karteczka wsunięta pomiędzy dokumenty. Wyciągam ją i rozkładam. To kolejna kartka od tajemniczego prześladowcy.

JEŚLI PRZEŻYJESZ, WIEDZ, ŻE TO NIE KONIEC. TWOJE ŻYCIE NIGDY JUŻ NIE BĘDZIE TAKIE JAK WCZEŚNIEJ. TY I LIL LIGHTNING ZAPŁACICIE ZA WSZYSTKO CO SIĘ WYDARZYŁO.

JEŚLI JEDNAK POŻEGNASZ SIĘ Z TYM ŚWIATEM...

LIL LIGHTNING UWAŻAJ, BĘDZIESZ NASTĘPNA.

CHYBA, ŻE... JEST SZANSA W OBU PRZYPADKACH... PRZYZNASZ SIĘ DO ZABÓJSTWA ZACHARY'EGO ADAGIO.

P.S. NIE PRÓBUJ DOCIEKAĆ MOJEJ TOŻSAMOŚCI. ŹLE TO SIĘ SKOŃCZY DLA WSZYSTKICH TWOICH BLISKICH.